top of page
  • Writer's pictureConstantinos Koushiappis

Mototrip to Romania Part 4 | Μότο ταξίδι Ρουμανία Μέρος 4

With Tudor in the Surroundings of Cluj

[EN] My week started from the city of Cluj. I stayed at "The spot" cozy hostel where a big surprise was waiting for me. Tudor, the owner of the hostel, owns a Honda Transalp 700. We decided to go out for a ride in the surroundings of Cluj. We visited the haunted forest of Hoia, about which a lot of stories of terror are being said. Unfortunately due to a lot of rain the previous days we couldn't ride through it.

[GR] Η εβδομάδα άρχισε από τη πόλη Κλουζ. Έμεινα στο "The Spot" Hostel, όπου με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη. Ο Τούντορ, ο ιδιοκτήτης του Χόστελ έχει μια Honda Transalp 700. Κανονίσαμε να πάμε μια μονοήμερη βόλτα στις γύρω περιοχές της Κλούζ. Επισκεφτήκαμε τη αρχή του στοιχειωμένου δάσους Χόια. Πολλοί μύθοι και ιστορίες τρόμου ζώνουν αυτό το μέρος. Ο βροχερός καιρός των προηγούμενων ημερών δεν μας επέτρεψε να πάμε μέσα στο δάσος με τις μηχανές λόγω του ότι είχε γίνει βούρκος.

[EN] We continued to ride in the areas around Cluj, from beautiful twisty roads, passing from lakes and beautiful villages and enjoying the wild nature of Romania. We reached a waterfall in the area named "The bride's veil" and from there we continued in dirt roads up until the highest mountaintop of the area where we could enjoy the view of Moldoca region mountains and Ukraine mountains.

[GR] Συνεχίσαμε στις γύρω περιοχές, μέσα από καταπληκτικούς δρόμους περνώντας από λίμνες και πανέμορφα χωριά και απολαμβάνοντας την άγρια φύση της Ρουμανίας. Φτάσαμε μέσα από χωματόδρομους στον καταρράκτη "Το Βέλο της νύφης" και από εκεί συνεχίσαμε σε χωματόδρομους μέχρι την υψηλότερη βουνοκορφή της περιοχής όπου μπορούσαμε να απολαύσουμε την θέα μέχρι τα βουνά της περιοχής της Μολδαβίας και τα βουνά της Ουκρανίας.

Salina Turda

[EN] I headed off to visit the salt mine of Salina Turda. It's one of the oldest salt mines in the area. What I saw was unexpected! After walking through about half of the salt mine, I reached the main hall where there is a huge park with different games and activities and small souvenir shops. There is also a small amphitheatre for lectures, a special place for ping pong tables, mini golf, bowling, billiards and a small park for children. Even below that there is one more hall which is the oldest of the salt mine, and has the name Terezia. Now there is water until a point of that hall so they made a small dock where you can walk and get into a boat for a small boat trip 13 floors underground.

[GR] Ξεκίνησα για να επισκευτώ το ορυχείο αλατιού στη πόλη Τούρντα. Το Σαλίνα Τούρντα όπως ονομάζεται είναι από τα παλαιότερα ορυχεία αλατιού στην περιοχή. Αυτό που συνάντησα δεν το περίμενα. Αφού περπάτησα το μισό περίπου ορυχείο βρέθηκα σε ένα τεράστιο θάλαμο ο οποίος ήταν αρκετά βαθύς και στο χαμηλότερο επίπεδό υπάρχει ένα τεράστιο πάρκο με διάφορα παιχνίδια και μικρά καταστήματα με σουβενίρ. Υπάρχει ένα μικρό αμφιθέατρο για διαλέξεις ή παραστάσεις, ειδικός χώρος για πινγκ πονγκ, μίνι γκολφ, μπόουλινγκ, μπιλιάρδα και πάρκο για τα παιδιά. Ακόμα πιο κάτω βρίσκεται ο αρχαιότερος θάλαμος του ορυχείο με την ονομασία Τερέζια. Εκεί πλέον υπάρχει νερό και έτσι φτιάχτηκε μια μικρή αποβάθρα με βαρκούλες για να απολαύσεις μια βαρκάδα στη λίμνη 13 ορόφους υπόγεια.

Babou Maramures - Breb

[EN] I continued my way to the famous area of Maramures and went straight to Breb village where I stayed for 2 days in "Babou Maramures". It's a small house in this very small and traditional villages that is owned by a Dutch couple, who chose to spent their life in that quiet place and raise their family.

[GR] Συνέχισα προς την φημισμένη περιοχή των Μαραμούρες και κατευθύνθηκα στο χωριό Μπρέμπ, όπου και έμεινα 2 μέρες στο "Μπαμπού Μαραμούρες". Είναι βασικά ένα σπίτι στο παραδοσιακό αυτό χωριο το οποίο το αναστήλωσε ένα ζευγάρι Δανών, οι οποίοι επέλεξαν το απομακρυσμένο αυτό χωριό για να κάνουν την οικογένεια τους.

[EN] I visited "Happy Cemetary" in the village of Sapanta, which got its name by the bright blue color in which the tombstones are painted. Every wooden column has a carved epigraph for the person that is burried there, regarding their lives. These wooden crosses were manufactured by a wood artist named Stan Ioan Patras. Patras, made his own epigraph on his cross just before he died. His work now is being continued by Dimitru Pop Tinku, who was his apprentice for years. [GR] Επισκέφτηκα το χαρούμενο νεκροταφείο στη Σαπούντζα, το οποίο πήρε το όνομα του από το μπλε ανοικτό χρώμα που έχουν οι σταυροί. Ο κάθε σταυρός έχει μια σκαλιστή επιγραφή για την ζωή του ανθρώπου που είναι θαμένος. Τους σταυρούς αυτούς τους έφτιαχνε ένας καλλιτέχνης ξυλουργός, ο Σταν Ϊοαν Πατράς. Ο Πατράς, έφτιαξε και τον δικό του σταυρό λίγο πριν πεθάνει. Την δουλειά του πλέον συνεχίζει ο Ντιμίτρου Ποπ Τίνκου, ο οποίος ήταν για χρόνια μαθητής του.

Stan Ioan Patras workshop

Stan Ioan Patras house

[EN] 300 meters after the cemetary is the house and workshop of Stan Ioan Patras and for sure is worth a visit. There you can see more of his works, and of course learn more about the history of the graveyard and read some of the best epigraphs which are included in a book with a translation. The workshop of Stan Ioan Patras is right next to the house and it is being used by his apprentice.

[GR] 300 μέτρα μετά το νεκροταφείο είναι το σπίτι και το εργαστήριο του Στάν Ίοαν Πάτρας και σίγουρα αξίζει μια επίσκεψη αφού εκεί μπορείτε να δείτε άλλες δουλειές που έφτιαξε σε ξύλο, και φυσικά να μάθετε για την ιστορία του νεκροταφείου και να δείτε και τις καυτερές επιγραφές με μετάφραση. Το εργαστήριο του Σταν Ίοαν Πατράς, είναι ακριβώς δίπλα και ακόμα χρησιμοποιείται από τον μαθητή του.

[EN] In Saighetu Marmatiei, there is a Maramures open air museum and it is realy interesting. I visited it and walked in the small traditional village-museum. I was alone since it was really early and I had the impression that I was walking in a forgotten old village. You can see the way that traditional Maramures houses were built and visit the interior of these houses as well, wooden tools for the daily jobs, a traditional wooden church and ff course a lot of things of everyday use in the household since the houses are fully furnished and equipped.

[GR] Στην πόλη Σαϊγκέτου Μαρματσίεϊ, υπάρχει το ανοικτό μουσείο Μαραμούρες και είναι πολύ ενδιαφέρων. Το επισκέφτηκα και περπάτησα μέσα το μουσείο το οποίο σου δίνει την αίσθηση ότι περπατάς μέσα σε ένα παραδοσιακό χωριό. Μπορεί να ήταν επειδή ήμουν μόνος μου εκεί αφού ήταν αρκετά νωρίς. Μέσα στο μουσείο μπορείτε να δείτε τα παραδοσιακά σπίτια και να μπείτε και μέσα, εργαλεία από ξύλο την παραδοσιακή ξύλινη εκκλησία με την μυτερή οροφή και φυσικά πολλά είδη καθημερινής ανάγκης καθώς τα σπίτια είναι πλήρως εξοπλισμένα και επιπλωμένα.

[EN] I decided to move on to Bucovina area, but first I had to make a stop in Barsana monastery. This absolutely beautiful monastery complex is built in the traditional way and it's one of the most well maintained monasteries I've visited so far in the trip. Gardens full of colorful flowers and a kiosk in the middle with drinkable water and of course the church with the huge wooden pointy roof.

[GR] Αποφάσισα να προχωρήσω προς την περιοχή Μπουκοβίνα, αλλά πρώτα έκανα μια στάση στο μοναστήρι Μπαρσάνα. Το απίστευτα όμορφο αυτό συγκρότημα ήταν ένα από τα πιο όμορφα και καλοδιατηρημένα μοναστήρια που επισκέφτηκα μέχρι τώρα στο ταξίδι μου. Κήποι με λουλούδια και διάφορα κτίρια τα οποία τηρούσαν την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, ένα κιόσκι με πόσιμο νερό στη μέση και φυσικά η εκκλησιά με την πανύψηλη παραδοσιακή ξύλινη οροφή.


[EN] It started to get dark and I was just entering Tihuta pass. I didn't want to make the pass during the night because I wouldn't be able to enjoy it. So I decided to make a diversion to Colibita lake, which was recommended by a girl that I met in Cluj. For sure it was worth it. Beautiful and peaceful lake with green mountains around and small houses with red roofs that were perfectly mirrored in the calm water of the lake. I camped there for the night and I had the chance to enjoy a beautiful sunset and a beautiful morning with the view of the lake.

[GR] Άρχισε να βραδιάζει και έμπαινα στο πέρασμα Τιχούτα. Δεν ήθελα να κάνω το πέρασμα νύχτα, γιατί ήθελα να το απολαύσω. Αποφάσισα να βγω από το πέρασμα και να πορευτώ προς την λίμνη Κολιμπίτσα, την οποία μου την είχαν προτείνει στην Κλούζ. Πραγματικά άξιζε τον κόπο. Πανέμορφη λίμνη με καταπράσινους λόφους και μικρά σπιτάκια με κόκκινες οροφές τα οποία αντικατοπτρίζονταν τέλεια στα ήσυχα νερά της λίμνης. Έμεινα εκεί μια νύχτα και απόλαυσα ένα πανέμορφο ηλιοβασίλεμα και ένα πανέμορφο πρωινό με την θέα της λίμνης.


[EN] Started for Bucovina area the next day passing from the Tihuta pass. Bucovina is known for its painted monasteries and churches. I reached Moldovita monastery but unfortunately I didn't go in since they were asking for entrance fee, so I continued my way to the rest of the monasteries. The monasteries of Suceava, Voronet and Humor are the most known in the area of Bucovina.

All these monasteries were founded by Stephen the Great, who was building one monastery for every battle he was winning against the Turks. In total he founded 44 monasteries and churches.

Voronet monastery is one of the most famous monasteries of the area and it is known as the "Blue monastery" because of the bright blue paint that was used, since is a unique color and today bears the name "Voronet Blue".

[GR] Ξεκινώντας για την περιοχή Μπουκοβίνα, η οποία είναι γνωστή για τα ζωγραφισμένα μοναστήρια της, πέρασα μέσα από το πέρασμα Τιχούτα, και έφτασα στο Μοναστήρι Μολντοβίτσα. Δυστυχώς δεν το είδα αφού ήθελαν είσοδο και έτσι προχώρησα προς τα υπόλοιπα μοναστήρια.

Τα μοναστήρια Σουτσεάβα, Βορονέτ, και Χιούμορ είναι από τα ποιο γνωστά στην περιοχή της Μπουκοβίνα.

Όλα αυτά τα μοναστήρια τα έφτιαξε ο Μεγάλος Στέφανος, ο οποίος για κάθε νίκη που έκανε ενάντιων των Τούρκων, σήκωνε και ένα μοναστήρι. Σύνολο έχτισε 44 μοναστήρια και εκκλησίες. Το μοναστήρι Βορονέτ γνωστό και ως το "Μπλε μοναστήρι" είναι φημισμένο για το μπλε χρώμα που χρησιμοποιήθηκε για τις τοιχογραφίες, αφού είναι μοναδικό και σήμερα φέρει την ονομασία "Μπλε του Βορονέτ".

[EN] I headed to Iasi where it was my last stop in Romania. Anca, was waiting for me there. Anca is the sister of Marios, a colleague Ι had in Cyprus. She gave me a walking tour in the city with her friends, and arranged for me to stay at the student dorms of Iasi.

The guys there were incredible. Andrew and Alexander helped me with everything I needed and ofcourse we went off for night pictures of the Palace of Culture, visited the Botanical Garden and walked in the huge parks of Iasi.

[GR] Κατευθύνθηκα προ το Ιάσι όπου ήταν η τελευταία πόλη που επισκέφτηκα στη Ρουμανία. Εκεί με περίμενε η Άνκα, αδελφή του Μάριου, ενός συναδέλφου που είχα την τύχη να γνωρίσω στην Κύπρο. Η Άνκα με ξενάγησε στην πόλη και με κανόνισε να μείνω στους φοιτητικούς κοιτώνες του Ιάσι μαζι με φίλους της.

Τα παιδιά εκεί ήταν εκπληκτικά. Ο Άντριου και ο Αλεξάντερ με βοηθήσανε με τα πάντα και φυσικά βγήκαμε για νυχτερινές φωτογραφίες στο Παλάτι της Κουλτούρας, επισκεφτήκαμε τον Βοτανικό Κήπο και περπατήσαμε στα τεράστια πάρκα του Ιάσι.

bottom of page